خروج سفياني

ظاهرا مردي است شايسته و ذکر خدا پيوسته بر زبانش جــاري است. امـا پليدتـرين و خبيث ترين مردم است.

سـفياني، سرخ رويي سپيـد پوسـت و زاغ چشـم است. هرگز خدا را پرستش نکرده و مکــه و مدينه را نديده است. فرزند خــورنده جگر ها ، اسمش عثمان و پدرش عنبسـه ابي سفيان است.

سفياني، عنصــر بي بند و بار ، آلــوده و پرده در امــوي نسب و امـوي نژاد اسـت که در سوريه انقلاب مي کند و انقلابش نيز، پس از غلبه بر دو گروه مخالف خويش ،به ظـاهر پيروز مي گردد و آن دو خط مخالف را که رهبري يکي را مردي سرخ رو و ديگري را مردي "ابرص" به عهده دارد، در هم مي کوبد . فضاي سياسي و اجتماعي بـراي او آماده مي شـود و او بــر منطــقه وسيعــي که شامل: دمشـق، حمـص، حـلب، اردن، فلسـطين و اسرائیل کنوني است، مســلط مي گردد و يهوديــان و  عناصر تبهـــکار و حــق ســتيز ، کودکان پرورشــگاهي و کنــار خيابــاني از او پيروي مي کنند و همــه اين تحــولات ظرف شش ماه صورت مي پذيرد.

خروج سفياني

ظاهرا مردي است شايسته و ذکر خدا پيوسته بر زبانش جــاري است. امـا پليدتـرين و خبيث ترين مردم است.

سـفياني، سرخ رويي سپيـد پوسـت و زاغ چشـم است. هرگز خدا را پرستش نکرده و مکــه و مدينه را نديده است. فرزند خــورنده جگر ها ، اسمش عثمان و پدرش عنبسـه ابي سفيان است.

سفياني، عنصــر بي بند و بار ، آلــوده و پرده در امــوي نسب و امـوي نژاد اسـت که در سوريه انقلاب مي کند و انقلابش نيز، پس از غلبه بر دو گروه مخالف خويش ،به ظـاهر پيروز مي گردد و آن دو خط مخالف را که رهبري يکي را مردي سرخ رو و ديگري را مردي "ابرص" به عهده دارد، در هم مي کوبد . فضاي سياسي و اجتماعي بـراي او آماده مي شـود و او بــر منطــقه وسيعــي که شامل: دمشـق، حمـص، حـلب، اردن، فلسـطين و اسرائیل کنوني است، مســلط مي گردد و يهوديــان و  عناصر تبهـــکار و حــق ســتيز ، کودکان پرورشــگاهي و کنــار خيابــاني از او پيروي مي کنند و همــه اين تحــولات ظرف شش ماه صورت مي پذيرد.

او و سپاهيانش روز عيدي از اعياد اسلامي ، تجاوز خويش را به کــوفه و نجف آغاز مي کنند و سر راه خــود با ستوني از مدافعان که از بغداد مي رسد درگير مي شوندو ميان اين ده ها هــزار مدافـع عراقي و سپاه سفياني ، جنگ وحشتناکي جريان مي يابد که البته ســپاه سفيــاني پيروز مي شــود و کــوفه را به اشـغال خـود در مي آورد و در آنجا سخت به کشتار وسيع غير نظاميان ، جاري ساختن سيلاب خون از بي گناهان ، برپـا ساختن چوبه هاي بيشمار دار و به اسارت بردن زنان و دختران ، دست مي زند. مردي براي دفاع از کوفه و حقوق مردم آن بپا مي خيزد و انقلابي به راه مي اندازد، اما کشته مي شود.

سرانجــام اين بخش از سپاه سفياني به شام باز بر مي گردد ، اما گــروهي از کـوفه و گروهـي به فرمانــدهي قـهرمان پرواپيشـه"يمني" ، سـپاه 100 هــزار نفري سفياني را تعقيب مي کنند و طي جنگ خونين ميان راه عراق و شام همه را در هــم مي کوبند و انبوهي اسير و غنايم جنگي ، به دست مي آورند.

امام باقر(ع) مي فرمــايند: فرمانده لشــکر سفياني در زمين بيداء فرود مي آيد. ناگهان منادي از آسمان ندا مي دهد، اي زمين بيداء! دشمنان خداوند را نابود کن. پس، زمين شکافته مي شود و همه آن جمعيت را فرو مي برد مگر سه نفر را که صـورت هاي آنان به عقب بر مي گــردد و اين ها از طايفــه کلب هستند و اين آيه درباره آن ها نازل شده است:" اي کساني که ايمان آورده ايد! به قرآنــي که فرســتاديم ايمان آوريد که تصديق کننده تورات و انجيل شماست پيش از آن که به رويتان از اثر ضلالت خـط بطـلان کشيم يا گونه ها را واژگون کنيم."

همچنين فرمودند سفيــاني و قائــم ما در يک سال قيــام مي کنند. از امام صــادق(ع) روايت شده است که فرمودند: " از نشــانه هاي حتـمي ظــهور خــروج سفياني در ماه رجب است."